در هشتمین روز جنگ، دیگر روشن است که حملات آمریکا و اسرائیل به ایران نه به تأسیسات هستهای و موشکی محدود مانده و نه «جنگی دقیق» بوده است. ترامپ امروز وعده داد ایران «بسیار سخت» هدف قرار خواهد گرفت و از هدفگیری مناطق و گروههای جدید سخن گفت. در همین حال، گزارشها و تصاویر میدانی از حمله به ایستگاه پلیس تهران، بیمارستان گاندی، بندرعباس، فرودگاه مهرآباد، مخازن نفت و دیگر تأسیسات صنایع دفاعی حکایت دارد. شمار کشتهها در ایران بنا بر گزارشهای امروز به رقم ۱۵۰۰ نفر نزدیک شده و آمار زخمیها به حدود بیست هزار نفر رسیده است.
جنگ همزمان به سراسر منطقه گسترش یافته است. بنادر، شهرها و تأسیسات نفتی در خلیج فارس هدف قرار گرفتهاند؛ کویت امروز با اعلام فورسماژور تولید نفت خود را کاهش داد و رویترز گزارش داده که عراق و قطر نیز دست به اقدامات مشابه زدهاند. اختلال در تنگهٔ هرمز اکنون به نقطهای رسیده که حدود ۲۰ درصد تولید جهانی نفت و گاز متوقف شده و قیمت نفت بیش از ۲۵ درصد افزایش یافته است. این جنگ نه تنها ایران و خاورمیانه، بلکه زندگی کارگران و فرودستان در سراسر جهان را از طریق گرانی انرژی، تورم و رکود تهدید میکند.
اما این جنگ فقط ویرانی نمیآورد؛ آرایش سیاسی جامعه را نیز به عقب میراند. رژیم مستبد مذهبیای که در سالهای اخیر زیر فشار خیزشها، اعتراضات زنان، مبارزات کارگری و فرسایش اجتماعی تضعیف شده بود، اکنون در جنگ فرصتی تازه برای عروج مستبدان جدید، تشدید سرکوب، امنیتیکردن جامعه و بازسازی نظام فرسودهٔ موجود یافته است. در همان حال، بخشی از اپوزیسیون مهاجر، لایههای متوسط غربنشین و نیروهای ریزشی رژیم اسلامی که پیش از جنگ از حمله و «تغییر رژیم از بالا» حمایت میکردند، عملاً راه را برای بدل شدن اعتراضات اجتماعی به سوخت جنگ نیابتی گشودند. جامعه باید از این عقبگرد درس بگیرد: رهایی نه از بمبافکنهای آمریکا و اسرائیل میآید و نه از بقای رژیم اسلامی.
امواج هلهلهٔ جنبش نئوفاشیسم ایرانی و هوراکشیدنها برای ترامپ و نتانیاهو دیر یا زود جای خود را به یأس، سرخوردگی عمومی و چانهزنی مترسکهای سیاسی و رسانههای مزدور در معاملات کثیف قدرت خواهد داد. همزمان اعتراضات ضد جنگ نیز بهتدریج رشد خواهد کرد. اما جنبش ضد جنگی که امروز به آن نیاز داریم نه پاسیفیسم لیبرالی است و نه «ضد امپریالیسم» دولتی. ما نه در کنار رژیم اسلامی میایستیم و نه در اردوگاه قدرتهای جنگطلب. جنبش انترناسیونالیستی ضد جنگ تنها زمانی معنا دارد که همزمان علیه جنگ، علیه سرمایهداری، علیه ناسیونالیسم و علیه هر دو بلوک ارتجاعی بایستد. ترجمان عملی این سیاست، ایجاد کانونها و شبکههای ضد جنگ و ضد سرمایهداری در محیطهای کار و زندگی است؛ هستههایی که بتوانند تبلیغات جنگی را پس بزنند، پیوند میان کارگران و فرودستانِ ایران، منطقه و جهان را تقویت کنند و نشان دهند که جنگ دولتها رنج مردم است.
امروز اگر مقاومت از پایین سازمان نیابد، جنگ ویرانگر کنونی جامعه را به میدان معاملههای از بالا و جنگهای نیابتی خواهد کشاند.
نه به جنگ امپریالیستی
نه به بقای رژیم اسلامی
به سوی کانونهای ضد جنگ و ضد سرمایهداری
زنده باد همبستگی انترناسیونالیستی طبقهٔ کارگر
۸ مارس ۲۰۲۶
تشکیلات کارگران انترناسیونالیست
