امسال هم حدود سه هزار تن از سرمایه داران و مشاوران سیاسی و علمی آنان، در همایش اقتصاد جهانی داووس در سوئیس گردهم آمدند. بنا به گزارش خبرگزاری های رسمی اهداف و مسأیل اساسی مورد مذاکرات این اجلاس در چهار شعار محوری خلاصه شده بود: همکاری حول امنیت تجاری و سرمایه گذاری، تلاش مشترک برای پیشرفت رونق اقتصادی برای همه، رویکرد هماهنگ به فناوری های علمی و استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی، و سرانجام بحث حول برنامه های دراز مدت برای ایجاد ثبات در وضعیت اقلیمی و زیست محیطی.
مقایسه شعارهای یاد شده با مباحث واقعی مطرح در اجلاس داووس، نشان میدهد که این اجلاس نیز همانند جلسات دیگر نهادهای جهانی و ملی، همچون جلسات سازمان ملل و نشستهای پارلمانی کشورها، جز فریب کاری عمومی برای سرپوش نهادن بر اهداف ارتجاعی و جنگ طلبانه سرمایه داران و تامین شرایط سودآوری بیشتر سرمایه با تکیه بر جنگ و سرکوب و تشدید استثمار و تخریب محیط زیست هیچ هدف دیگری را دنبال نمیکند.
برخلاف آنچه رسانه های رسمی جار میزنند، هدف این اجلاس نه رونق اقتصادی و استفاده مسئولانه نو آوری های فنی و علمی در این مسیر و نه برنامه ریزی جهت مقابله با بحران زیست محیطی و تغییرات اقلیمی است. به وارونه، هدف اجلاس داووس دستیابی صاحبان پول و قدرت به توافقات حول جهت گیری اقتصاد و سیاست جهانی برای تحکیم نظام بردگی مزدی از طریق ادامه جنگ و کشتار در سطحی گسترده تر، سرکوب اعتراضات کارگری و مقابله با جنبش رو به رشد ضد جنگ و سرانجام اقداماتی ناکام برای تجدید آرایش نیروهای سرمایه داری جهانی تحت هدایت آمریکا و اروپا بوده است.
جلسات مشورتی و رایزنی حول امنیت و همکاری، روزها پیش از آغاز رسمی اجلاس داووس، به ابتکار مشاوران امنیت ملی ۹۰ کشور تحت عنوان «نشست صلح اوکراین» در کپنهاگ، جده و مالت، البته که نه برای صلح ، بلکه با تاکید بر لزوم تامین سلاح برای تداوم کشتار فجیع مردم به اسارت گرفته شده اوکراین براه افتاده بود. موضوع اصلی مذاکرات این نشست عبارت بود از بررسی توازن قوا در جنگ اوکراین و پیش بینی اوضاع جهانی در صورت پیروزی روسیه. چرا که جنگ اوکراین محصول کشمکش ناتو و روسیه و مشخصا اعلان عدم رسمیت نظم جهانی مورد نظر ناتو و خواست توقف توسعه طلبی ناتو در مناطق تحت نفوذ روسیه توسط این کشور بوده است.
بخش دیگر مبحث امنیت و همکاری که پس از آغاز رسمی اجلاس داووس پی گرفته شد، معطوف به مقابله با تهدید امنیت کشتی رانی تجاری در دریای سرخ بود. به عبارت روشن تر، اجلاس داووس بیانگر اعمال فشار شرکتهای چند ملیتی به مشاوران و نمایندگان سیاسی شان، به منظور مدیریت بهتر جنگ نیابتی و تداوم کشتار مردم زحمتکش، با حداقل هزینه برای سرمایه داری جهانی بود. از همین رو نیز اجلاس داووس در عین حال تداوم اعمال فشار دیپلماتیک به ایران و اسرائیل برای رعایت قواعد بازی در جنگ نیابتی و بدین اعتبار تلاش قدرتهای جهانی به منظور مدیریت آن بود. منطق و قواعد بازی ناپاک دیپلماسی سیاسی سرمایه همواره توسط پول و سلاح تعیین میگردد. قوانین بازی اجلاس داووس نیز از این قاعده مستثنی نیست.
بدین سان مهمترین هدف اجلاس سران سرمایه داری جهانی و مشاوران آنها عبارت است پیشبرد سیاست های پیشین قدرتهای جهانی بطور عام و ایجاد حداقل توافقات میان قدرت های درگیر به منظور مدیریت جنگهای نیابتی بطور خاص. روشن است که این اجلاس حتی در سطحی جزئی تر نیز بیانگر بازی های سیاسی پیشین این قدرتها بود. به بازی گرفتن مترسک های سیاسی ایرانی جهت آلترناتیو سازی و تداوم اعمال فشار به جمهوری اسلامی را باید از همین دریچه فهمید.
سران اقتصادی و سیاسی سرمایه داری جهانی و مشاوران علمی شان، همانند رسانه ها و احزاب سیاسی این نظم جهنمی، حتی آنجا که سخن از پیشرفتهای علمی و فن آوری میرانند، هدفی جز قراردادن این پیشرفتها و فنون عملی در خدمت جنگ و سرکوب و استثمار بیشتر کارگران ندارند. چرا که ما کارگران، بطور روزانه شاهد بکارگیری این فن آوری توسط شرکتها و مشاوران آنها در محیط کار بوده و اساسا تکامل شیوه های مبارزه و سازمان گری جمعی کارگری در محیط کار در مقابله با همین شیوه ها میسر میگردد.
تا زمانی که طبقه کارگر بعنوان تنها آلترناتیو دگرگونی بنیادی این نظام، از طبقه ای در خود به طبقه ای برای خود بدل نگشته، تا زمانی که جنبش کارگری با تکیه بر تشکلهای طبقاتی و بین المللی خود، مبارزه گروههای پراکنده کارگری در محیط کار را به مبارزات سازمان یافته به مثابه یک طبقه جهانی ارتقاء نداده باشد، نهادهای جهانی طبقه سرمایه دار به تداوم بردگی مزدی، تخریب محیط زیست و برپایی جنگها به قیمت کشتار خیل عظیم زحمتکشان ادامه خواهد داد. چرا که تداوم حیات ننگین نظام سرمایه داری تنها با تداوم استثمار، سرکوب و برپایی جنگ جنایات میسر میگردد.
سرمایه داران ومشاوران سیاسی و علمی آنان چه آنجا که همانند داووس بالماسکه صلح سیاسی و پیشرفت علمی بپا میکنند و چه آنجا که با سازماندهی جنگ و استثمار، نتایج مذاکرات یا پیشرفتهای علمی را بکار میگیرند، همواره یک هدف واحد را دنبال میکنند: سرکوب وحشیانه تر برای کسب سود بیشتر و برپایی جنگهای گسترده تر برا تصرف بازارهای وسیعتر. همایش امسال جهانی اقتصاد در داووس گام مشخص طبقه سرمایه دار برای برقراری امنیت سرمایه از مجرای ایجاد نا امنی و کشتار برای میلیونها انسان. علیه سرمایه داری، علیه جنگ.
به سوی تشکیل کانون های ضد سرمایه داری و ضد جنگ
بسوی سازمان یابی سیاسی جنبش مستقل کارگری
۱ بهمن ۱۴۰۲
تشکیلات کارگران انترناسیونالیست
نسخه پی دی اف همایش جهانی اقتصاد