صدسال و اندی پیش بین الملل دوم سالروز مبارزه پیروزمند کارگران آمریکا علیه استثمار و توحش سرمایه داران را به عنوان روز همبستگی جهانی کارگران اعلام کرد. این روز به عنوان نماد همبستگی کارگری برگزیده شد تا پیام اول ماه مه به گوش تمامی کارگران جهان برسد. پیام اول ماه مه، فراخوان به همبستگی طبقاتی، یک همبستگی جهانی ورای تعلقات ملی، نژادی و جنسی بود. فراخوان به تعمیم مبارزه علیه هر سرمایه دار تا سطح مبارزه علیه نظام سرمایه داری و کلیت طبقه حاکم بود. گزینش اول ماه مه همچون نماد خجسته قدرت طبقاتی کارگران گامی بود برای آگاهی آنان به هویت خود بمثابه طبقه ای جهانی. گامی بود برای آگاهی انسان کارگر به موجودیت یک طبقاتی خود بمثابه یک نیروی عظیم اجتماعی و نقش رهایی بخش آن در رهایی از اسارت بردگی مزدی. تعیین اول ماه مه بعنوان جشن همبستگی جهانی کارگران با هدف گسترش اتحاد و نبرد بین المللی کارگران صورت گرفت. ایده ای که اولین تشکیلات کمونیستی کارگران در سرلوحه برنامه خود قرار داده بود. به رغم آنکه در آنزمان پیروزی سرمایه داری بر فئودالیسم در دستور روز قرار داشت، اولین برنامه کمونیستی کارگران اعلام کرد که:
« هدف اتحادیه کمونیستها سرنگونی بورژوازی، برقراری حاکمیت پرولتاریا و نابودی جامعه کهن سرمایه داری است، هدف اتحادیه پی ریزی جامعه نوین بدون طبقه و بدون مالکیت خصوصی است.»
اتحادیه کمونیستها اگرچه در آغاز ریشه در جنبش کارگری آلمان داشت، اما هیچگاه یک سازمان کمونیستی تحت هویت و پرچم ملی نبود. اعضایش را از میان ملیتهای گوناگون حذب کرده و شعار کارت عضویت آن «تمام انسانها برادر هستند» حداقل به بیست زبان ترجمه شده بود. آنان در آنزمان نیز اعلام کردند که رهایی طبقه کارگر به هیچ عنوان یک مسئله محلی یا ملی نبوده بلکه مسئلهای اجتماعی است. این ایده به گونه یک شعار در سرلوحه اولین برنامه کمونیستی کارگران خلاصه شده بود: « کارگران همه کشورها متحد شوید.»
اکنون طبقه کارگر بار سنگین شکست دو کوشش تاریخی در مبارزه برای سرنگونی سرمایه داری را بدوش می کشد. کمون پاریس در مقطع دوران ترقی سرمایه داری و انقلاب اکتبر در زمان ورود نظم موجود به دوران زوال خود…
بیانیه تشکیلات کارگران انترناسیونالیست به مناسبت روز اول ماه ۱۳۸۰
