زنده باد سنت انترناسیونالیستی اول ماه مهاول ماه مه نماد اتحاد همه آحاد و اقشار معترض و عاصی به زیر پرچم آزادی طبقه کارگر، یعنی آزادی کل جامعه از قیود و زنجیرهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است.

اول ماه مه، روز نمایش قدرت طبقاتی کارگران یعنی عظیم ترین و قدرتمند ترین طبقه جهان سرمایه داری است. امروز نه فقط  در تجمع های کارگری بلکه در میان دیگر اقشار اجتماعی، سخن از تاریخ و سنن مبارزاتی طبقه کارگر است. مبارزه ای که هم عامل مهم تحولات اقتصادی اجتماعی جامعه سرمایه داری و هم محرک بزرگ ترین وقایع سیاسی تاریخی آن، یعنی کمون پاریس و انقلاب اکتبر  بوده است. کمون پاریس در دوره سازمان یابی اولین تشکل های سیاسی طبقاتی کارگری در اروپا رخ داد. انقلاب کارگری فرانسه منجر به حاکمیت هفتاد روزه کارگران بر جامعه و به اجرا گذاشتن خواستهای طبقه کارگر شد. علیرغم شکست کمون پاریس، طبقه حاکم از هراس تکرار این واقعه از کلیه مواضع سیاسی اقتصادی خود عقب نشست و اولین پایه ها دولت رفاه در زمان بیسمارک شکل گرفت. کمون پاریس در عین حال به عنوان یک تجربه مهم تاریخی، پایه درس آموزی و دستاوردهای علمی جنبش کارگری گشت. به همین سان انقلاب اکتبر که در بعد از جنگ جهانی اول به وقوع پیوست، محصول پیشروی موقت طبقه کارگر در موج انقلاب جهانی آن سالها بود. انقلاب اکتبر نیز به عنوان دومین انقلاب پیروزمند کارگری،‌ با شکست طبقه کارگر در آلمان و محاصره آن توسط دول سرمایه داری و سرانجام با تسخیر حزب طبقه کارگر از درون، به شکست انجامید.

بدین سان، با وقوع دو انقلاب کارگری، جهان سرمایه داری بر قدرت طبقه کارگر در سازمان یابی خود و توان این طبقه عظیم اجتماعی در براندازی نظام بردگی مزدی واقف گشت. طبقه حاکم با درس گیری از انقلابات کارگری، همواره کوشیده است تا از همه ابزارهای سیاسی، ایدئولوژیک و آموزشی خود جهت مقابله با سازمان یابی سیاسی جنبش کارگری سود جوید. اینچنین بود که طبقه حاکم قادر گشت تا‌ ابزارها و امکانات تجربی، تاریخی و سیاسی جنبش کارگری را به مصادره خود در آورده و یک عقب نشینی و پراکندگی تاریخی بر طبقه کارگر تحمیل کند. دنیای پر تلاطم کنونی، در واقع محصول همین رویارویی تاریخی دو طبقه اصلی جامعه است. در یک سوی این  نبرد، طبقه حاکم و دستگاههای سرکوب و تحمیق آن قرار دارد و در سوی دیگر مبارزه دائمی کارگران برای دفاع از حقوق پایه ای و همچنین تلاش پیشروان آن برای بازپس گیری مواضع و سنگرهای سیاسی و طبقاتی ما.

سیمای کنونی جهان متلاطم و پرآشوب سرمایه داری، اما تنها با رویارویی دو طبقه اصلی جامعه ترسیم نمیگردد. بحران لاعلاج سرمایه داری جهانی و چیرگی فساد و تباهی بر کلیت این نظام، احزاب و دول سرمایه را، بدل به باندهای فاسد و تبهکار سیاسی کرده است. وقوع صدها جنگ منطقه ای، کشتار دهها هزار انسان و آوارگی میلیونها نفر، محصول بحران و رویارویی باندهای سیاسی جهان سرمایه برای حفظ قدرت و ثروت در دستان یک اقلیت فاسد است. دو جنگ جاری کنونی در اوکراین و فلسطین و کشتار هزاران هزار انسان در این مناطق، چهره کریه این نظم جهنمی را در برابر دیدگان ما نهاده است. در یک سوی هر دو جنگ،‌ باندهای فاسد غربی با تمسک به دمکراسی و حقوق بشر قرار گرفته و در سوی دیگر، باندهای فاسد و مستبد شرقی با تمسک به مبارزه ضد امپریالیستی. هر دو دسته اما هدفی جز تثبیت قدرت و تحکیم سلطه بردگی مزدی ندارند. اینان در کنار بکارگیری قدرت نظامی به قیمت کشتار و آوارگی میلیونها انسان، میکوشند تا بواسطه غول های رسانه ای و رایانه ای، جنبشها و خیزش های اجتماعی را نیز به ابزار سیاسی کشمکش کثیف قدرت بدل سازند. اقدامات سازمان یافته دول غربی و مزدوران آنها برای مصادره خیزش زن زندگی و آزادی و تشبثات ماجراجویانه مافیای اسلامی ایران برای پیشبرد جنگ نیابتی، در همین راستا صورت میگیرد.  اول ماه مه نماد آشکار شدن صف آرایی طبقاتی جامعه در مقابل کلیت طبقه حاکم و باندهای سیاسی آن در این یا آن کشور است.

اول ماه مه، نماد مبارزه متحد طبقه کارگر و در پیشاپیش آن، مبارزه بردگان بی مزد کار خانگی یعنی زنان و همه آزادیخواهان علیه استثمار و بی عدالتی است. این صف آرایی، در شرایطی  که جهان آبستن خیزشهای ضد جنگ و ضد سرمایه داری است، احزاب و دول سرمایه را به هراس افکنده است. این هراس بیش از همه متوجه اوضاع سیاسی ایران است. کشوری که در آن، طبقه کارگر با بیش از چهار دهه از مبارزه، سلسله خیزشهای عظیمی را رقم زده است. خیزشهایی که هر بار به مانند امواجی سهمگین، پایه های نظام حاکم بر ایران و جهان سیاست را لرزانده است.

اول ماه مه یاد آور نقش طبقه کارگر در به سرانجام رساندن چنین خیزشهای تاریخی است. اول ماه مه، یادآور توان و قدرت طبقه ما برای یکسره کردن کار نظم جهنمی سرمایه، با ایستادن در پیشاپیش خیزش های عظیم اجتماعی است. اول ماه مه نماد خیزش تمامی آحاد جامعه، برای ایجاد زندگی شایسته انسان، برای رهایی بشر و بیش از همه رهایی زنان از سلطه نظم مرد سالار سرمایه است. اول ماه مه نماد اتحاد همه آحاد و اقشار معترض و عاصی به زیر پرچم آزادی طبقه کارگر، یعنی آزادی کل جامعه از قیود و زنجیرهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی است. زنده باد سنت انترناسیونالیستی اول ماه مه.

اول ماه مه ۲۰۲۴

تشکیلات کارگران انترناسیونالیست

نسخه پی اف زنده باد سنت انترناسیونالیستی اول ماه مه

By کارگران انترناسیونالیست

تشکیلات کارگران انترناسیونالیست برای سازمانیابی مبارزه مستقل کارگری و ارتقاء این مبارزات به یک جنبش متشکل و مستقل سیاسی فعالیت میکند.