متنی که در ادامه میآید، پیشتر در یکی از صفحات حمایتی مبارزات مستقل کارگری منتشر شده بود؛ صفحهای که در یک دوره معین، نقش مهمی در سازماندهی حمایت اجتماعی و سیاسی از مبارزات کارگران و انعکاس فعالیتهای کانونهای کارگری در محیطهای کار ایفا میکرد.
اکنون، در چارچوب تداوم این مسیر و با توجه به ضرورت گسترش فعالیت در سطحی سیاسی–نظری و انترناسیونالیستی، این متن در سایت «تشکیلات کارگران انترناسیونالیست» بازنشر میشود. انتشار مجدد این متن، نه صرفاً بهعنوان یک سند گذشته، بلکه بهمثابه بخشی از روندی است که در آن، تجربههای عملی مبارزه کارگری با افقهای نظری و سازمانی گستردهتر پیوند میخورند.
این متن باید در پیوند با این گذار درک شود: گذاری از یک بستر مشخص حمایتی، به یک پلتفرم انترناسیونالیستی که میکوشد تحلیل، سازمانیابی و مداخله سیاسی را در مقیاسی گستردهتر پیش ببرد.
از «مبارزات مستقل کارگری» تا تشکیلات کارگران انترناسیونالیست
این صفحه از ابتدا با هدف سازماندهی حمایت اجتماعی و سیاسی از مبارزات مستقل کارگری و انعکاس فعالیت کانون کارگری در سازماندهی مبارزات مستقل در محیط کار شکل گرفت.
در جریان آن دوره از مبارزات، این صفحه بهمثابه ابزاری برای گسترش همبستگی و بازتاب مبارزه کارگران عمل کرد. با فروکشکردن آن دور از اعتراضات و بازگشت آنها به سطح محیط کار، فعالیت حمایتی این صفحه نیز کاهش یافت. این امر نه ناشی از توقف مبارزه، بلکه بازتابی از مکانیسم واقعی مبارزه طبقاتی و توازن قوای میان کارگران و کارفرما در محیط کار بود.
اکنون، در شرایطی که تحولات سرمایهداری در سطح جهانی و ضرورت آغاز دور نوینی از فعالیت سیاسی–نظری بیش از پیش برجسته شده است، فعالیت این صفحه در چارچوب تشکیلات کارگران انترناسیونالیست تداوم مییابد.
این انتقال به معنای جابجایی آگاهانه بخشی از توان و تمرکز ما، از فعالیت عملی که همواره در محیطهای مشخص کار و در اشکال محلی جریان دارد، به حوزه سیاسی–نظری است؛ حوزهای که برای تدوین، تبیین و پیشبرد مواضع و چشماندازهای انترناسیونالیستی ضروری است.
بدینسان، این صفحه از این پس بهعنوان صفحه فیسبوکی تشکیلات کارگران انترناسیونالیست، به انتشار تحلیلها، مواضع و مداخلات نظری این تشکیلات اختصاص خواهد یافت.
