روز جهانی زن امسال در شرایطی فرامیرسد که جهان سرمایهداری در بحران عمیق بازتولید ساختارهای خود فرو رفته است. باندهای مافیایی سرمایه، در کشمکش برای تسلط بر بازارهای جدید و گسترش سودآوری، جهان را به ویرانی کشاندهاند. میلیونها انسان در آتش جنگهای امپریالیستی قربانی و آواره شدهاند، درحالیکه طبقهٔ کارگر و بهویژه زنان، زیر فشار استثمار، سرکوب و خشونت ساختاری له میشوند.
در دو سوی این نزاع ارتجاعی، فاشیسم مذهبی و الیگارشی مالی جهانی ایستادهاند؛ در یکسو، مرتجعینی چون نتانیاهو و خامنهای، و در سوی دیگر، سران سرمایهٔ مالی و میلیتاریسم چون ترامپ و پوتین. وجه مشترک این مستبدین، دشمنی آشکارشان با زنان مبارز و عدالتطلبی است که در صف نخست نبرد علیه استثمار و استبداد سرمایه ایستادهاند. جنبشهای زنان علیه فاشیسم نوظهور در اروپا و آمریکا، علیه بیدادگری مافیای اسلامی در ایران، و علیه جنگ و کشتار در فلسطین، اسرائیل و اوکراین، پرچم مقاومت زنان را در سراسر جهان به اهتزاز درآوردهاند.
سرمایهداری جهانی، از طریق جنگ و میلیتاریسم، استثمار زنان را دوچندان کرده است. از زنان کارگر معترض در بنگلادش و هند گرفته تا زنان فلسطینی که در برابر اشغالگری مقاومت میکنند، از نبرد زنان ایران علیه مافیای سرمایه تا سرکوب اعتراضات در فرانسه، انگلیس و دیگر مراکز سرمایهٔ جهانی، همه و همه نشان میدهد که زنان کارگر در مرکز این نبرد طبقاتی ایستادهاند. این در حالی است که سرمایهداری جهانی، همزمان با این بهرهکشی وحشیانه، با شعارهای دروغین «حقوق بشر» و «توانمندسازی زنان»، تلاش میکند چهرهای فریبنده از خود ارائه دهد.
در ایران، ۸ مارس دیگر تنها یادبودی تاریخی برای مبارزات زنان نیست، بلکه بخشی جداییناپذیر از نبرد سراسری علیه استثمار سرمایهداری و سرکوب استبدادی است. مبارزات زنان در ایران نشان داد که «زن، زندگی، آزادی» تنها در پیوند با جنبش کارگری و مقاومت انقلابی معنا مییابد. مقاومت بیامان زنان در برابر ماشین سرکوب رژیم اسلامی، از خیابانها تا زندانها، نشانگر این حقیقت است که مبارزهٔ زنان علیه ستم جنسی، عمیقاً به نبرد طبقاتی علیه سرمایهداری گره خورده است.
اما قدرتهای جهانی و نیروهای نیابتیشان، در تلاشاند تا این جنبش را از مسیر اصلی خود منحرف کنند. آنها با برجستهسازی اپوزیسیون دستساز و وابسته، سعی دارند جنبش رهاییبخش زنان را به مهرهای در بازی قدرت تبدیل کنند. تنها پیوند آگاهانهٔ جنبش زنان با مبارزات کارگران، میتواند از مصادرهٔ این خیزش بهوسیلهٔ نیروهای ضدانقلابی جلوگیری کند.
سرمایهداری، با بازتولید کار بیمزد در خانه، تحمیل نابرابری در محیط کار و تثبیت ایدئولوژیهای پدرسالارانه، همواره دشمن اصلی زنان کارگر بوده است. نظام سرمایهداری، برای حفظ بقا، زنان را هم در محل کار به بردگی مزدی و هم در خانه به بردگی بیمزد میکشاند. هرگونه وعدهٔ اصلاحات در چارچوب این نظم استثماری، چیزی جز استمرار همین بردگی مدرن نیست.
رهایی واقعی زنان، نه در اصلاحات، نه در بازی قدرتهای امپریالیستی، و نه در وعدههای دولتهای بورژوایی، بلکه تنها در مسیر سرنگونی سرمایهداری و استقرار سوسیالیسم ممکن است. جامعهای که در آن، تولید و بازتولید اجتماعی تحت کنترل شوراهای کارگری قرار گیرد و تمامی اشکال استثمار، مالکیت خصوصی و سلطهٔ طبقاتی نابود شود.
زنده باد نبرد سازمانیافتهٔ زنان کارگر علیه سرمایهداری جهانی و بردگی مزدی!
علیه باندهای مافیایی «دمکرات» و «مستبد» سرمایهداری جهانی !
نه به جنگهای امپریالیستی، نه به بردگی مزدی، نه به فریب اصلاحات سرمایهداری!
پیش بسوی انقلاب سوسیالیستی!
تشکیلات کارگران انترناسیونالیست
۸ مارس ۲۰۲۵
فایل پی دی اف: زنده باد نبرد زنان کارگر
