ارتش اسرائیل ساعاتی پیش، خبر از انجام موجی از حملات به اهداف نظامی در ایران داد. همزمان، قرارگاه پدافند هوایی ایران نیز در بیانیهای خبر از مورد هدف قرار گرفتن مراکز نظامی ایران در نقاطی از استانهای تهران، خوزستان و ایلام داده است. بنا به گزارشات رسانه های رسمی دول درگیر و حامیان آنان در قتل عام و ویرانی غزه و لبنان، حملات اسرائیل به ایران در سه مرحله پیاپی، با هدف خنثی کردن قدرت پدافند هوایی، انهدام پایگاههای موشکی و از کار انداختن مراکز تولید پهباد در ایران صورت گرفته است. مجموعه گزارشات مربوط به این حملات حاکی از آن است که اسرائیل، بیش از بیست نقطه از پایگاههای نظامی ایران در شهرهای مختلف استانهای تهران، خوزستان و ایلام را هدف جنگندهها و بهپادهای عملیاتی خود قرار داده است. روشن است که هدف اسرائیل از انجام این عملیات محدود و مورد توافق خود با آمریکا، تضعیف قابلیت موشکهای بالستیک رژیم اسلامی بوده است.
اخبار مربوط به حملات اسرائیل و به اصطلاح تحلیلهای رسانههای رسمی طرفین ذی نفع این جنگ کثیف، همانند اطلاعات پیرامون کشتار مردم غزه و لبنان، بمثابه بخشی از تبلیغات جنگی و فعالیت ضداطلاعاتی این رسانه ها عمل کرده و میکند. این جنگ ضد اطلاعاتی رسانههای حاکم، کلیه احزاب و رسانه های اجتماعی را به مصرف کنندگان «مستقل» این تولیدات ضد اطلاعاتی و تبلیغات جنگی بدل کرده است. ادعاهای مکرر و ملال آور این رسانهها و احزاب سیاسی مبنی بر شکست یا پیروزی یک طرف در گیر این جنگ ارتجاعی، بخشی از این جنگ نیابتی است.
ادعای خبرگزاری های رسمی رژیم اسلامی مبنی بر شکست قطعی اقدامات نظامی اسرائیل و انکار وارد شدن صدمات اساسی به پایگاهها و مراکز نظامی آن، به همان اندازه ادعاهای خبرگزاری های غربی، مبنی بر وارد شدن ضربات فلج کننده نظامی به رژیم اسلامی بی پایه هستند. روشن است که حملات نظامی اسرائیل به بیست پایگاه نظامی ایران خسارات چشمگیری به قابلیت موشکی رژیم اسلامی وارد کرده است. اما در عین حال بر همگان روشن است که ایران دارای کارخانههای بزرگ زیرزمینی تولیدات موشک بالستیک و زرادخانه های عظیم نظامی است. زراد خانههایی که هزاران موشک را در خود جای داده و در صورت اصابت بمبها و یا موشکهای هوا به زمین اسرائیل بدانها میتوانست موجی از انفجارهای ممتد را در شهرهای ایران شعله ور سازد.
جنگندههای اسرائیل بر فراز تاسیسات نفتی و هستهای ایران جولان دادند، بی آنکه این تاسیسات و مراکز سیاسی هیولای سیاسی حاکم بر ایران را مورد هدف قرار دهند. موشک های بالستیک و بهپادهای ایران بر فراز مراکز نظامی و سیاسی اسرائیل ظاهر شدند، بی آنکه این مراکز و مقر فرماندهی جنگ در اسرائیل را مورد هدف قرار دهند. اینان چنین نکردند چرا که چنین اقداماتی میتوانست حیات ننگین این قدرتها را به خطر اندازد. تخریب مراکز نفتی و هسته ای ایران توسط اسرائیل، میتوانست موجب حمله متقابل ایران بر تاسیسات نفتی در خاورمیانه و بروز موجی از بحران سیاسی اقتصادی و عروج یک جنبش گسترده ضد جنگ در کشورهای غربی گردد. نتانیاهو و خامنهای و بایدن هرگز تهدیدی برای موجودیت یکدیگر نیستند. جنگ اینان جنگی است علیه کارگران و زحمتکشان این کشورها.
حمله محدود نظامی اسرائیل به ایران، برخلاف وعده نتانیاهو برای « آزاد سازی ایران و نشاندن گروههای نیابتی غرب بر مسند قدرت» موجب یاس و سرخوردگی بخش قابل توجهی از نیروهای مزدور اپوزیسیون بورژوایی خواهد شد. اینان که با وجد و سرور به تکرار یاوه سرایی های باصطلاح تحلیلگران مزدبگیر رسانه های غربی مشغولند، بی صبرانه در انتظار انهدام تاسیسات نفتی و هسته ای ایران و حمله برق آسای اسرائیل به مراکز حساس سیاسی برای ساقط کردن رژیم ایران بودند. یاس و سرخوردگی این نیروها از اربابان خود، به تشتت بیشتر در صفوف این نیروها خواهد انجامید. به همان گونه نیز ناتوانی رژیم اسلامی در دفاع از نیروهای نیابتی خود در لبنان و غزه، به تشتت میان این گروهها و برخاستن جریانهای شبه داعشی از میان آنان خواهد انجامید.
یاوه سرايی های تحلیلگران مزدبگیر دولتی و احزاب سیاسی بدین دلیل است که آنان بنا به ماهیت خود قادر به درک ماهیت کلیت نظام سرمایه داری و خصلت جنگهای محلی و منطقهای در دوران کنونی نیستند. آنچه یک جنگ نیابتی را از جنگ مستقیم قدرتها با یکدیگر متمایز میسازد، همانا تقدم دیپلماسی جنگی قدرتهای درگیر بر اقدام مستقیم نظامی علیه یکدیگر میباشد. ایران پیش از حمله موشکی خود، زمان و اهداف و حتی وسعت حمله را به اطلاع اسرائیل رسانده و از اسرائیل خواست تا به آن حمله نمایشی پاسخی ندهد. در مقابل اسرائیل نیز زمان، اهداف و وسعت حمله خود را به اطلاع ایران رسانده و از ایران خواسته تا از پاسخ متقابل خودداری کند. به عبارت دیگر، هدف اساسی چنین حملاتی معطوف به پیشبرد کنترل شده، جنگ نیابتی است.
حملات کنترل شده اسرائیل و ایران علیه یکدیگر، بیانگر این حقیقت است که قدرتهای منطقهای و جهانی قادر گشته اند تا این جنگ نیابتی را همانند دهها جنگ جاری در گوشه و کنار جهان در چارچوب نزاعهای خانودگی جناحهای طبقه حاکم و به قیمت کشتار میلیونی مردم و ویرانی عظیم هستی آنان محدود سازند. حملات مستقیم اسرائیل و ایران به یکدیگر نیز تا کنون همچون اجزاء دیپلماسی جنگی این دو کشور عمل کرده است. از همین رو نیز رژیم اسلامی، با تعدیل و ناچیز قلمداد کردن عواقب حمله اسرائیل، در چارچوب توافقات مستقیم با قدرتهای جهانی، از پاسخ نظامی موثر و حمله موشکی قوی تر به اسرائیل، آنگونه که ادعا میکرد، خودداری خواهد کرد.
با انجام عملیات محدود اسرائیل علیه رژیم اسلامی و کاهش احتمال حمله متقابل رژیم اسلامی به اسرائیل، زدوبندهای سیاسی قدرتها برای ایجاد نظم جدید در خاورمیانه و شکل دادن به ساختار سیاسی جدید لبنان و غزه (در غیاب حزب الله و حماس در صحنه قدرت سیاسی) دور تازه ای به خود خواهد گرفت. در عین حال، تقابل میان ایران و اسرائیل همچنان در محدوده یک جنگ نیابتی و دپیلماسی جنگی باقی خواهد ماند.
سایه شوم جنگ و کشتار اما بر فراز جهان به ويژه بر اروپا، افریقا و خاور میانه افکنده شده است. تا زمانی که جنگهای نیابتی در گوشه و کنار جهان تداوم دارد، خطر گسترش این جنگها به سراسر کره خاکی، همچنان باقی است. چرا که قدرتهای بزرگ غربی، هر گاه که اراده کنند، میتوانند با اشاره انگشت اتهام به «دخالت روسیه و چین در این جنگها» و قدرت نمایی مجدد در مقابل اقدام هماهنگ چین و روسیه در دفاع از منافع خود در مقابل پیشروی ناتو، آتش یک جنگ ویرانگر را به سراسر کره خاکی گسترش دهند.
با برجسته شدن قدرت آمریکا در مهار اسرائیل برای پیشبرد جنگ نیابتی در محدوده تعیین شده و با دستیابی قدرتهای پشت پرده این جنگ، به اهداف تعیین شده، یعنی تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه به قیمت کشتار دهها هزار نفر و آوارگی میلیونها نفر در غزه و لبنان، مرحله جدیدی از صف آرایی سیاسی در خاور میانه آغاز میشود. اکنون با کشتار و ویرانی عظیمی که صورت گرفته، یک موازنه قدرت جدید در منطقه ایجاد گردیده است. در این موازنه قدرت جدید، نه اسرائیل آن قدرت افسانهای و آسیب ناپذیر سابق است و نه رژیم اسلامی آن قلدر پان اسلامیست سابق است که بتواند با تکیه بر اهرمهای نظامی و منطقهای خود به باجگیریهای بین المللی سابق تداوم دهد. در عین حال هر یک از این قدرتهای هار سرمایه داری، در ادامه رجزخوانی ها پیشین، میتوانند خود را طرف پیروز این جنگ کثیف قلمداد کنند. ایران به هدف مرحله ای خود، در اثبات آسیب پذیری اسرائیل و شکست افسانه گنبد آهنین دست یافته است. اکنون نه فقط افسانه آسیب ناپذیری اسرائیل و گنبد آهنین آن از خاور میانه رخت بر بسته، بلکه خانه شخصی نتانیاهو نیز از حملات بهپادی گروههای نیابتی رژیم اسلامی در امان نبوده است. در سوی دیگر نیز، رجز خوانی های پان اسلامیستی رژیم اسلامی، در نبود فرماندهان و توانایی های نظامی سابق حزب الله و حماس، کاربرد پیشین را نخواهد داشت.
آری، هر دو رژیم ایران و اسرائیل برندگان این جنگ ویرانگر و کارگران و زحمتکشان در ایران، اسرائیل ، غزه و لبنان بازندگان و قربانیان این کشتار فجیع هستند. در صف برندگان ایستاده بر سکوهای خونین تشکیل شده از اجساد کارگران و فرزندانشان در لبنان و فلسطین، باید از شرکت های تولید ابزار جنگ و مرگ نیز یاد کرد. مراکز تولید و فروش ابزار مرگ و جنگ در غرب، برای فروش ابزارهای کشتار با استانداردهای جدید و آزمایش شده برای ترورهای دولتی در هر نقطه ممکن و سازماندهی «حملات دقیق» پرنده های هدایت شونده، بازارهای جدید و سودهای هنگفتی بدست خواهند آورد. شرکتهای بازسازی عمران و آبادانی نیز، آغاز به سرمایه گذاری و ایجاد بناهای جدید در ویرانه های غزه (تحت ساختار سیاسی جدید) خواهند کرد. جنگ نیابتی به اهداف خود که همانا کشتار و ویرانی برای دست یابی به موازنه جدید قدرت است، نزدیک شده است. اگر هراس از سرنگونی فوری، محافل مجرم و خلافکار حاکم بر ایران و اسرائیل را مجاب به بر افروختن آتش مجدد جنگ نکند، سازمان دهندگان این جنگ ویرانگر در هیات منادیان صلح در بالماسکههای سیاسی جدید ظاهر خواهند شد. چنین خواهند کرد تا جنگ متّحدانه خود را علیه کارگران و فرزندان شان و برای تشدید استثمار و سرکوب آنان تداوم دهند. جنگ دول سرمایه داری با یکدیگر، نزاع خانوادگی آنان، برای تجدید صف آرایی در سرکوب جنبشهای اعتراضی و عقب راندن مقاومت دائمی طبقه کارگر در مقابل این دول سرمایه داری است.
بسوی تشکیل کانونهای جنبش ضد جنگ و ضد سرمایهداری
علیه دولتهای خودی درگیر در دوسوی جنگ ارتجاعی
زنده باد جنبش بین المللی طبقه کارگر
۲۶ اوت ۲۰۲۴ – ۵ آبان ۱۴۰۳
تشکیلات کارگران انترناسیونالیست